ทรัพยากรน้ำจืด

พื้นที่ชุ่มน้ำ หมายถึง ที่ลุ่ม ที่ราบลุ่ม ที่ลุ่มชื้นแฉะ พรุ แหล่งน้ำ ทั้งที่เกิดขึ้นเองตามธรรมชาติและที่มนุษย์สร้างขึ้น ทั้งที่มีน้ำขังหรือท่วมอยู่ถาวรและชั่วครั้งชั่วคราว ทั้งที่เป็นน้ำจืด น้ำกร่อยและน้ำเค็ม รวมถึงที่ชายฝั่งทะเล และที่ในทะเล ในบริเวณซึ่งเมื่อน้ำลดลงต่ำสุด มีความลึกของระดับน้ำไม่เกิน 6 เมตร

พื้นที่ชุ่มน้ำ เป็นระบบนิเวศอีกประเภทหนึ่งที่มีคุณค่า ความสำคัญ ทั้งด้านเศรษฐกิจ สังคม และระบบนิเวศ เป็นระบบนิเวศที่มีความสัมพันธ์กับการดำรงชีพของสิ่งมีชีวิต ในฐานะที่เป็น แหล่งน้ำ แหล่งกักเก็บน้ำฝนน้ำท่า ป้องกันน้ำเค็มไม่ให้รุกเข้ามาในแผ่นดิน ป้องกันการพังทลายของชายฝั่ง กรองตะกอน แร่ธาตุ และสารพิษ เป็นแหล่งทรัพยากรที่มนุษย์สามารถเข้าใช้ประโยชน์ เป็นแหล่งรวมสายพันธุ์พืชและสัตว์ มีความสำคัญทางนิเวศวิทยาและการอนุรักษ์ธรรมชาติ

ปัจจุบันพื้นที่ชุ่มน้ำ ในประเทศไทยมีพื้นที่โดยประมาณ 36,616.16 ตารางกิโลเมตร หรือคิดเป็นร้อยละ 7.5 ของพื้นที่ประเทศ โดยสถานการณ์ปัจจุบัน พื้นที่ชุ่มน้ำดังกล่าวกำลังตกอยู่ในภาวะถูกบุกรุก คุกคาม จากกิจกรรมและการพัฒนาในรูปแบบต่างๆ

โครงการจัดการพื้นที่ชุ่มน้ำอย่างมีส่วนร่วมของชุมชน ในประเทศไทยและลุ่มน้ำโขง เป็นโครงการความร่วมมือระหว่าง WWF ประเทศเดนมาร์ก กับ WWF ภูมิภาคลุ่มน้ำโขง สำนักงานประเทศไทย โดยมีมูลนิธิเลยเพื่อการอนุรักษ์และพัฒนาอย่างยั่งยืน และมูลนิธิฮักเมืองน่าน เป็นองค์กรร่วมดำเนินงานในพื้นที่เป้าหมายของโครงการฯ และได้รับงบประมาณสนับสนุนจาก องค์การความช่วยเหลือด้านสิ่งแวดล้อมและการพัฒนาแห่งประเทศเดนมาร์ก ( DANIDA)